ได้มีโอกาสอ่านหนังสือเล่นหนังสือเล่มหนึ่งซึ่งพูดถึงหลักการตลาดครับ มี Case study หนึ่งที่ค่อยข้างขัดใจผมอยู่นิดๆเกี่ยวกับการทำ Marketing โดยเฉพาะในการวางโฆษณาของสินค้าที่ Target ไปยังผู้บริหารระดับสูง เช่น โต๊ะ เก้าอี้ ทำงานว่าควรจะไปวางไว้ที่ไหนเพื่อให้เกิดการขาย ซึ่งผมเองก็คิดในใจอยู่แล้วล่ะ แต่คำตอบมันไม่เหมือนกับที่เฉลยที่มองว่า ควรจะมีการวางโฆษณาไว้ในหนังสือที่พนักงานจัดซื้อเป็นผู้อ่าน
ที่ผมมองแล้วขัดใจเนี่ยเพราะในใจผมคิดว่าน่าจะเฉลยว่า “หนังสือที่ผู้บริหารอ่าน” แต่มันก็ไม่ผิดหรอกในหลักการที่ว่า คนซื้อจะเป็นผู้ตัดสินใจในการซื้อสินค้าหนึ่งๆ แต่นั่นเป็นการมองในมุมกว้างๆ เช่นการสั่งซื้อโต๊ะและเก้าอี้ของพนักงาน ในกรณีศึกษาดังกล่าวนั้นใช้คำว่า “ผู้บริหารระดับสูง” นั่นหมายความว่ามันไม่น่าใจใช่เกาอี้ราคาถูกๆ และน่าจะสร้างเพื่อเฉพาะกลุ่มด้วยอีกต่างหาก ด้วยราคาแล้วไม่น่าจะเป็นปัจจัยในการเลือกซื้อมากกว่าในเรื่องของ Personal Interest, Lifestyle, Fuctional ของผู้ใช้
ผมไม่เถียงหรอกครับว่าสุดท้ายผู้ซื้อจะเป็นพนักงานจัดซื้อ แต่ Case Study ดังกล่าวผู้แต่งเป็นฝรั่ง ผมคิดว่าในเรื่องนั้นมันไม่น่าจะใช้ได้ในเมืองไทย 100% ตามความเห็นของผมแล้วมันยังมีเรื่องที่มากกว่า Marketing ครับ อย่างเมืองไทยแล้วบริบทของผู้บริหารระดับสูงนั้นมีความแตกต่างกับฝรั่งมากๆ อาจจะต้องมองในเชิงสังคมศาสตร์และประเพณี ความเชื่อ ค่านิยมต่างๆในการทำตลาดด้วยเช่นกัน
ดังเช่นในเมืองไทยนั้นอาจจะต้องไปดูในเชิงสถิติ ซึ่งผมเองไม่รู้หรอกว่ามันเป็นอย่างไร แต่ด้วยประสบการณ์ส่วนตัวแล้วคาดว่าแนวโน้มในการตัดสินใจซื้อโต๊ะของผู้บริหารระดับสูงนั้นอาจจะไม่ได้อยู่ที่ฝ่ายจัดซื้อเพียงอย่างเดียว อาจจะมีจากผู้บริหารระดับสูงเป็นผู้เลือกเอง ส่วนฝ่ายจัดซื้อก็มีหน้าที่ไปทำตามคำสั่งเท่านั้น ซึ่งมันต่างจากบริษัทฝรั่งที่จะแยกหน้าที่และอำนาจอย่างชัดเจนในเรื่องนี้
ถ้าเป็นลักษณะนี้ผมยังคงยืนยันคำตอบว่าน่าจะมีการ Post Ads ไว้ในหนังสือผู้บริหารระดับสูง (ถ้าโต๊ะที่ขายนั้นไม่ใช่ตลาด Mass และมี Brand ตัวเอง) แต่ถ้าคิดว่าน่าจะมีการลงรายละเอียดให้กับฝ่ายจัดซื้อนั้นอาจจะใช้วิธีการโฆษณาของช่องทางการจัดจำหน่ายรวมไปถึงการ Replacement ต่างๆมากกว่า แต่ว่ากรณีศึกษานี้ก็เป็นแค่ในมุมมองของผมนะครับ
